دوران شیردهی با تغییرات هورمونی، جسمی و روانی متعددی همراه است. این تغییرات ممکن است وضعیت پوست، آستانه تحمل درد، میزان حساسیت بدن و حتی نحوه تثبیت رنگدانه را تحت تاثیر قرار دهند. به همین دلیل، انجام خدماتی مانند میکروبلیدینگ ابرو، فیبروز، شیدینگ لب، خط چشم دائم و بن مژه در این دوره به بررسی دقیق تری نیاز دارد.
شیردهی در همه شرایط یک منع قطعی برای آرایش دائم محسوب نمی شود، اما به دلیل محدود بودن اطلاعات علمی درباره بعضی رنگدانه ها، مواد بی حسی و واکنش بدن مادر، نمی توان برای تمام افراد یک حکم یکسان صادر کرد. شرایط جسمی مادر، سن نوزاد، نوع تغذیه نوزاد، سلامت پوست، سابقه حساسیت، داروهای مصرفی و ناحیه مورد نظر باید پیش از تصمیم گیری بررسی شوند.
اول باید با پزشک یا ماما درباره وضعیت فردی مادر مشورت شود و پس از دریافت تایید، مرکزی انتخاب شود که اصول بهداشتی را کاملا رعایت می کند. تصمیم گیری فقط بر اساس تجربه دیگران یا ادعای بی خطر بودن کامل مواد، می تواند مادر را با عوارضی مانند التهاب، حساسیت، عفونت یا تثبیت نامناسب رنگ مواجه کند.
برای اطلاع از شرایط میکروبلیدینگ ابرو شهریار برروی لینک مربوطه کلیک نمایید.
آیا انجام آرایش دائم در دوران شیردهی مجاز است؟
برای پاسخ به این سوال باید میان ممنوعیت قطعی و احتیاط حرفه ای تفاوت قائل شد. شیردهی به خودی خود در تمام منابع پزشکی به عنوان منع مطلق آرایش دائم معرفی نمی شود، اما آرایش دائم یک اقدام انتخابی و غیرضروری است. از طرف دیگر، داده های علمی جامعی درباره ورود ترکیبات مختلف رنگدانه های آرایش دائم به بدن مادر و تاثیر احتمالی آن ها بر شیر مادر وجود ندارد. همین کمبود اطلاعات باعث می شود بسیاری از پزشکان و پیگمنترهای مسئولیت پذیر، انجام این خدمات را تا پایان شیردهی یا دست کم تا تثبیت شرایط مادر و نوزاد به تعویق بیندازند.
شرایط مادران شیرده یکسان نیست. مادری که به تازگی زایمان کرده، هنوز در دوره نقاهت قرار دارد و نوزادش فقط از شیر مادر تغذیه می کند، با مادری که چندین ماه از زایمان او گذشته و نوزادش غذای کمکی دریافت می کند، وضعیت متفاوتی دارد. کم خوابی، کم خونی، ضعف جسمی، کاهش آب بدن، استرس و تغییرات هورمونی می توانند تحمل بدن را در برابر درد و التهاب کاهش دهند.
در هفته ها و ماه های ابتدایی پس از زایمان، بدن همچنان در حال بازگشت به وضعیت پایدار است. انجام آرایش دائم در این دوره ممکن است فشار جسمی و روانی بیشتری ایجاد کند. علاوه بر این، مراقبت از ناحیه اجرا شده در کنار نگهداری از نوزاد می تواند دشوار باشد. برای مثال، مادر باید از لمس ناحیه با دست آلوده، تعریق زیاد و تماس با آب یا محصولات نامناسب جلوگیری کند؛ در حالی که برنامه روزانه یک مادر شیرده همیشه قابل پیش بینی نیست.
حتی در صورت دریافت تایید پزشک، انجام آرایش دائم باید در یک مرکز معتبر و با ابزارهای استریل یا یک بار مصرف انجام شود. پیگمنتر نیز باید از شیرده بودن فرد مطلع باشد و تمام محصولات مورد استفاده، از جمله رنگدانه، ماده بی حسی و محصولات مراقبتی را با دقت بررسی کند. پنهان کردن وضعیت شیردهی از متخصص می تواند احتمال انتخاب ماده نامناسب یا نادیده گرفتن یک عامل خطر را افزایش دهد.
مقالات دیگر: چند روز بعد از میکروبلیدینگ میتوان صورت را شست؟
تغییر رنگ پذیری پوست در دوران شیردهی
تغییرات هورمونی دوران بارداری بلافاصله پس از زایمان پایان پیدا نمی کنند. سطح برخی هورمون ها در ماه های پس از تولد نوزاد همچنان در حال تغییر است و شیردهی نیز می تواند این وضعیت را طولانی تر کند. این نوسانات ممکن است فعالیت سلول های رنگدانه ساز پوست، میزان چربی، خشکی، حساسیت و سرعت بازسازی بافت را تحت تاثیر قرار دهند.
یکی از پیامدهای احتمالی این شرایط، متفاوت شدن نتیجه رنگ نسبت به نمونه اولیه است. رنگدانه ای که روی پوست یک فرد در شرایط عادی نتیجه مشخصی دارد، ممکن است روی پوست مادر شیرده کمی روشن تر، سردتر، گرم تر یا نامنظم تر تثبیت شود. البته این اتفاق برای همه افراد رخ نمی دهد و نمی توان تنها با مشاهده ظاهری پوست، نتیجه نهایی را با قطعیت پیش بینی کرد.
در بعضی مادران، پوست پس از زایمان خشک و حساس می شود. در برخی دیگر نیز افزایش چربی یا بروز جوش و التهاب مشاهده می شود. خشکی زیاد ممکن است موجب پوسته ریزی بیشتر شود و پوست چرب نیز می تواند روی ماندگاری بعضی تکنیک های ظریف ابرو اثر بگذارد. همچنین وجود لک های هورمونی در اطراف لب یا سایر قسمت های صورت ممکن است برداشت فرد از رنگ نهایی آرایش دائم را تغییر دهد.
تغییر رنگ پذیری پوست فقط به هورمون ها مربوط نیست. کمبود خواب، تغذیه نامنظم، کم آبی بدن، مصرف بعضی مکمل ها یا داروها و میزان مراقبت پس از اجرا نیز می توانند بر روند تثبیت رنگ اثر بگذارند. به همین دلیل، مشاهده نتیجه آرایش دائم دوستان یا اعضای خانواده نمی تواند معیار دقیقی برای پیش بینی نتیجه کار روی پوست مادر شیرده باشد.
اگر مادر در دوران بارداری یا پس از زایمان دچار لک، تیرگی یا حساسیت غیرمعمول شده است، بهتر است تا پایدار شدن شرایط پوست صبر کند. اجرای رنگ روی پوستی که وضعیت آن هنوز ثابت نشده، احتمال نیاز به جلسات ترمیمی بیشتر یا نارضایتی از تناژ نهایی را افزایش می دهد.
مقالات دیگر: آیا بوتاکس روی فیبروز ابرو تاثیر دارد؟
ماندگاری آرایش دائم در این دوره چقدر است؟
ماندگاری آرایش دائم در دوران شیردهی عدد ثابت و قابل تضمینی ندارد. نوع پوست، تکنیک اجرا، عمق مناسب کاشت رنگ، کیفیت رنگدانه، محل اجرا، سبک زندگی و نحوه مراقبت از مهم ترین عوامل تعیین کننده هستند. شرایط هورمونی مادر نیز ممکن است به این عوامل اضافه شود و روند تثبیت یا کمرنگ شدن رنگ را تغییر دهد.
در بعضی افراد، رنگدانه مانند شرایط عادی تثبیت می شود و تفاوت قابل توجهی ایجاد نمی کند. در مقابل، ممکن است پوست برخی مادران بخش بیشتری از رنگ را در دوره ترمیم از دست بدهد یا رنگ در قسمت های مختلف به صورت یکنواخت باقی نماند. به همین دلیل، هیچ پیگمنتری نباید ماندگاری دقیق و یکسانی را برای همه مادران شیرده تضمین کند.
نتیجه اولیه نیز نباید بلافاصله پس از اجرا ارزیابی شود. رنگ در روزهای نخست معمولا تیره تر دیده می شود و وجود قرمزی یا ورم خفیف می تواند فرم و تناژ آن را متفاوت نشان دهد. پس از شروع پوسته ریزی، رنگ ممکن است بسیار روشن به نظر برسد و سپس طی روند بازسازی پوست کمی واضح تر شود. تصمیم گیری درباره نیاز به ترمیم باید پس از پایان این دوره انجام شود.
اگر بدن مادر به دلیل کم خوابی، ضعف یا تغذیه نامناسب در شرایط مطلوبی نباشد، ترمیم پوست نیز ممکن است با سرعت همیشگی انجام نشود. این موضوع لزوما به معنای بروز عارضه نیست، اما نشان می دهد انتخاب زمان مناسب اهمیت زیادی دارد. گاهی به تعویق انداختن آرایش دائم تا زمانی که برنامه خواب، تغذیه و وضعیت جسمی مادر بهتر شود، نتیجه قابل پیش بینی تری ایجاد می کند.
تکرار زودهنگام کار برای جبران رنگ از دست رفته نیز اقدام درستی نیست. پوست باید فرصت کافی برای بازسازی داشته باشد و سپس وضعیت رنگدانه بررسی شود. وارد کردن مجدد سوزن به بافتی که هنوز ترمیم نشده است، می تواند احتمال التهاب، زخم و باقی ماندن رنگ نامنظم را افزایش دهد.
مقالات دیگر:آیا بعد از بن مژه می توان اکستنشن مژه انجام داد؟
افزایش حساسیت و التهاب پوست مادر
پوست برخی مادران در دوران شیردهی نسبت به گذشته واکنش پذیرتر می شود. محصولی که پیش از بارداری بدون مشکل استفاده می شد، ممکن است پس از زایمان باعث سوزش، خارش یا قرمزی شود. این تغییر می تواند به نوسانات هورمونی، خشکی پوست، استرس، کم خوابی یا تغییر عملکرد سیستم ایمنی مرتبط باشد.
در آرایش دائم، پوست با سوزن مخصوص خراش های بسیار ظریفی دریافت می کند تا رنگدانه در لایه مناسب قرار گیرد. ایجاد التهاب خفیف و موقت پس از این فرایند دور از انتظار نیست، اما حساسیت بیشتر پوست ممکن است شدت واکنش را افزایش دهد. ورم، قرمزی طولانی تر، خارش یا پوسته ریزی شدید از مواردی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
سابقه اگزما، پسوریازیس، تبخال، حساسیت به مواد آرایشی، واکنش به رنگ مو یا حساسیت به فلزات باید پیش از اجرا به پیگمنتر اعلام شود. انجام تست حساسیت ممکن است بخشی از ارزیابی اولیه باشد، اما منفی بودن تست نیز تضمین نمی کند که هیچ واکنشی رخ نخواهد داد. حساسیت می تواند به رنگدانه، ماده بی حسی، ضدعفونی کننده یا محصولات مراقبتی مربوط باشد.
بهداشت ضعیف مرکز نیز خطر دیگری است که ارتباط مستقیمی با شیردهی ندارد، اما در این دوره اهمیت بیشتری پیدا می کند. استفاده مشترک از ابزارها، باز کردن سوزن دور از دید مراجعه کننده، ضدعفونی ناقص سطح کار یا استفاده از رنگدانه بدون مشخصات معتبر می تواند خطر انتقال آلودگی و عفونت را بالا ببرد.
قرمزی خفیف و ورم محدود ممکن است بخشی از روند طبیعی باشد، اما درد شدید، تورم رو به افزایش، ترشح چرکی، تب، گرمی غیرعادی پوست یا گسترش قرمزی به اطراف ناحیه طبیعی محسوب نمی شود. در صورت مشاهده این علائم، مادر باید از درمان خودسرانه پرهیز کند و برای ارزیابی به پزشک مراجعه نماید.
مواد بی حسی چه محدودیت هایی برای مادر شیرده دارند؟
مواد بی حسی موضعی برای کاهش ناراحتی هنگام اجرای آرایش دائم استفاده می شوند، اما همه محصولات موجود در بازار ترکیب و غلظت یکسانی ندارند. بعضی مواد تنها یک ترکیب بی حس کننده دارند و برخی دیگر از ترکیب چند ماده یا مواد منقبض کننده عروق ساخته شده اند. مادر شیرده نباید صرفا به عبارت بی حسی موضعی اکتفا کند و لازم است نام دقیق ترکیبات را بررسی کند.
- بعضی بی حس کننده های موضعی مانند لیدوکائین در دوزهای استاندارد پزشکی معمولا جذب سیستمیک محدودی دارند، اما مقدار مصرف، غلظت، وسعت ناحیه و سلامت پوست بر میزان جذب اثر می گذارند.
- استفاده روی پوست آسیب دیده، مصرف بیش از اندازه یا تکرار بی حسی طی یک جلسه طولانی می تواند جذب ماده را افزایش دهد.
- محصولات فاقد نام سازنده، مجوز معتبر، تاریخ مصرف یا فهرست ترکیبات نباید برای مادر شیرده استفاده شوند.
- وجود چند ماده بی حس کننده در یک محصول به معنای اثرگذاری ایمن تر نیست و ممکن است ارزیابی خطر را دشوارتر کند.
- حساسیت قبلی به داروهای بی حسی، بیماری قلبی، مشکلات کبدی و مصرف بعضی داروها باید پیش از استفاده به پزشک و پیگمنتر اعلام شود.
- استفاده از بی حسی در ناحیه لب، ابرو یا پلک باید فقط به مقدار لازم و مطابق دستور محصول معتبر انجام شود.
- مادر نباید بدون نظر پزشک برای پیشگیری از درد، داروی خوراکی یا پماد اضافه مصرف کند.
- قطع یا دور ریختن شیر پس از بی حسی برای همه افراد و همه مواد ضرورت ندارد و این تصمیم باید بر اساس ترکیب دقیق محصول و نظر پزشک گرفته شود.
عبارت بدون خطر برای شیردهی تنها زمانی قابل ارزیابی است که نام و مقدار تمام ترکیبات مشخص باشد. تایید شفاهی پیگمنتر به تنهایی جایگزین نظر پزشک یا داروساز نیست. مادر می تواند پیش از جلسه، تصویر بسته بندی و فهرست مواد تشکیل دهنده بی حسی را دریافت کند و در اختیار پزشک قرار دهد.
مواد بی حسی دست ساز یا کرم هایی که در ظرف بدون برچسب نگهداری می شوند، انتخاب مناسبی نیستند. اگر مرکز حاضر نیست مشخصات محصول را اعلام کند، بهتر است انجام کار به تعویق بیفتد. همچنین بی اثر بودن بی حسی نباید با افزودن مکرر و بدون محاسبه مقدار مصرف جبران شود.
ملاحظات اجرای آرایش دائم ابرو، چشم و لب
میزان حساسیت و نوع خطر در تمام نواحی آرایش دائم یکسان نیست. پوست ابرو، پلک و لب ساختار متفاوتی دارد و هر قسمت به تکنیک، رنگدانه و مراقبت مخصوص نیاز دارد. مادر شیرده باید پیش از انتخاب خدمات، تفاوت های هر ناحیه را بشناسد.
- آرایش دائم ابرو: میکروبلیدینگ، شیدینگ و تکنیک های ترکیبی ممکن است در پوست های چرب، خشک یا حساس نتایج متفاوتی ایجاد کنند. وجود جوش، اگزما، التهاب یا زخم در محدوده ابرو می تواند دلیل مناسبی برای تعویق کار باشد.
- خط چشم دائم و بن مژه: نزدیکی محل اجرا به چشم، رعایت بهداشت را بسیار مهم می کند. عفونت چشمی، گل مژه، خشکی شدید چشم، التهاب پلک یا انجام جراحی چشم از مواردی هستند که باید پیش از اقدام با پزشک بررسی شوند.
- آرایش دائم لب: تحریک بافت لب می تواند در افراد مستعد باعث فعال شدن تبخال شود. سابقه تبخال باید حتما به متخصص و پزشک اعلام شود و مصرف هر نوع داروی پیشگیری فقط با تجویز پزشک انجام گیرد.
- رنگدانه مورد استفاده: محصول باید دارای بسته بندی معتبر، شماره سری ساخت، تاریخ مصرف و اطلاعات تولید کننده باشد. رنگ های بدون مشخصات یا ترکیب شده در ظروف نامعلوم نباید استفاده شوند.
- ابزار اجرا: سوزن و کارتریج باید یک بار مصرف باشند و بسته آن ها در حضور مراجعه کننده باز شود. وسایل چند بار مصرف نیز باید مطابق استانداردهای حرفه ای استریل شوند.
- طراحی اولیه: تغییرات چهره پس از بارداری و زایمان باید هنگام انتخاب فرم در نظر گرفته شوند. فرم بسیار پهن، تیره یا خارج از ساختار طبیعی صورت می تواند اصلاح آینده را دشوار کند.
- ترمیم: نیاز به جلسه ترمیم باید پس از بازسازی کامل پوست ارزیابی شود. انجام ترمیم زودهنگام به دلیل کم رنگ دیده شدن موقت نتیجه، تصمیم درستی نیست.
- مراقبت خانگی: محصول مراقبتی باید از نظر ترکیبات برای مادر شیرده بررسی شود و استفاده از دارو، آنتی بیوتیک یا پمادهای نامشخص بدون نظر پزشک مناسب نیست.
مادر باید پیش از جلسه درباره تمام مواد مورد استفاده سوال کند. یک متخصص حرفه ای از ارائه نام رنگدانه، بی حسی و محصولات مراقبتی خودداری نمی کند و درباره احتمال نیاز به تعویق کار توضیح شفافی ارائه می دهد.
چرا برخی متخصصان آرایش دائم را به تعویق می اندازند؟
به تعویق انداختن آرایش دائم در دوران شیردهی لزوما به معنای خطرناک بودن قطعی این خدمات نیست. دلیل اصلی این تصمیم، انتخاب محتاطانه در برابر یک اقدام زیبایی غیرضروری است. زمانی که اطلاعات علمی درباره اثر تمام رنگدانه ها و مواد جانبی محدود باشد، متخصص مسئولیت پذیر ممکن است ترجیح دهد تا پایان شیردهی یا پایدار شدن وضعیت مادر صبر کند.
ماه های ابتدایی پس از زایمان معمولا با تغییرات سریع هورمونی، خستگی، کم خوابی و برنامه نامنظم همراه هستند. این وضعیت ممکن است آستانه تحمل درد را پایین بیاورد و مراقبت های پس از کار را دشوار کند. از طرف دیگر، مادر ممکن است نتواند برای جلسه ترمیم در زمان مناسب مراجعه کند یا به دلیل رسیدگی به نوزاد، ناخواسته ناحیه اجرا شده را در معرض رطوبت، آلودگی یا تماس دست قرار دهد.
پیش بینی پذیری کمتر نتیجه نیز دلیل مهم دیگری است. اگر رنگدانه به صورت نامنظم تثبیت شود یا تناژ نهایی با انتظار فرد تفاوت داشته باشد، اصلاح آن ممکن است به جلسات بیشتری نیاز پیدا کند. بعضی متخصصان ترجیح می دهند کار را زمانی انجام دهند که پوست و شرایط هورمونی به ثبات بیشتری رسیده باشد تا نتیجه دقیق تر و ماندگارتر شود.
ملاحظات حقوقی و حرفه ای نیز در این تصمیم نقش دارند. برخی مراکز مطابق سیاست داخلی خود، به مادران باردار یا شیرده خدمات آرایش دائم ارائه نمی دهند. این سیاست می تواند به دلیل شرایط بیمه، دستورالعمل مجموعه، نوع محصولات موجود یا نبود تایید پزشکی باشد. اصرار برای دریافت خدمت از فردی که محدودیت ها را نادیده می گیرد، انتخاب ایمنی نیست.
اگر پزشک انجام آرایش دائم را مناسب نداند یا پیگمنتر درباره وضعیت پوست و مواد مصرفی تردید داشته باشد، تعویق بهترین تصمیم است. آرایش دائم را می توان در آینده انجام داد، اما درمان یک عفونت، واکنش حساسیتی یا نتیجه نامطلوب ممکن است زمان بر و دشوار باشد.
سخن پایانی
دوران شیردهی می تواند از طریق تغییرات هورمونی، افزایش حساسیت پوست، کاهش تحمل درد و متفاوت شدن روند تثبیت رنگ، بر نتیجه آرایش دائم اثر بگذارد. با این حال، شدت این تغییرات در همه مادران یکسان نیست و نمی توان صرفا بر اساس شیرده بودن، نتیجه یا میزان خطر را پیش بینی کرد.
از آنجا که آرایش دائم یک اقدام انتخابی است، به تعویق انداختن آن تا پایان شیردهی یا دست کم تا عبور از ماه های ابتدایی پس از زایمان، برای بسیاری از افراد تصمیم محتاطانه تری خواهد بود. اگر مادر قصد انجام این خدمات را دارد، باید ابتدا نظر پزشک یا مامای خود را دریافت کند و مشخصات دقیق رنگدانه، بی حسی و محصولات مراقبتی را در اختیار او قرار دهد.
انتخاب مرکز معتبر، بررسی سوابق متخصص، اطمینان از یک بار مصرف بودن سوزن و پرهیز از محصولات بدون مشخصات، خطرات قابل پیشگیری را کاهش می دهد. همچنین مادر باید هرگونه بیماری زمینه ای، حساسیت، سابقه تبخال، مصرف دارو و مشکل پوستی یا چشمی را پیش از شروع کار اعلام کند.
سلامت مادر و نوزاد باید از ابتدای تصمیم گیری تا اخر دوره ترمیم در اولویت باشد. اگر درباره ایمنی مواد، شرایط پوست یا امکان رعایت مراقبت ها ابهامی وجود دارد، صبر کردن انتخاب منطقی تری از پذیرفتن یک ریسک غیرضروری است.
سوالات متداول
آیا آرایش دائم باعث قطع یا کاهش شیر مادر می شود؟
شواهد کافی برای این ادعا که خود آرایش دائم مستقیما باعث قطع شیر می شود وجود ندارد. با این حال، استرس، درد، کم خوابی، کم آبی بدن و شرایط عمومی مادر می توانند به صورت موقت بر روند شیردهی تاثیر بگذارند. اگر مادر با کاهش محسوس شیر مواجه شده است، باید با پزشک یا مشاور شیردهی صحبت کند.
آیا رنگ آرایش دائم وارد شیر مادر می شود؟
اطلاعات علمی جامع درباره تمام رنگدانه های موجود در بازار و میزان ورود احتمالی ترکیبات آن ها به شیر وجود ندارد. همین نبود اطلاعات کافی یکی از دلایل توصیه به احتیاط یا تعویق آرایش دائم است. استفاده از رنگدانه معتبر خطرات ناشی از محصولات تقلبی را کاهش می دهد، اما تضمین کننده بی خطر بودن مطلق نیست.
چند ماه پس از زایمان می توان آرایش دائم انجام داد؟
زمان واحدی برای همه مادران وجود ندارد. وضعیت ترمیم بدن، نوع زایمان، سن نوزاد، شیوه تغذیه او، سلامت پوست و داروهای مصرفی باید بررسی شوند. بسیاری از متخصصان ترجیح می دهند این خدمات تا پایان شیردهی به تعویق بیفتد. اگر انجام زودتر آن مدنظر باشد، تایید پزشک ضروری است.
آیا میکروبلیدینگ ابرو در دوران شیردهی از شیدینگ ایمن تر است؟
نمی توان صرفا بر اساس نام تکنیک، یکی را کاملا ایمن تر دانست. هر دو روش با ایجاد خراش در پوست و کاشت رنگدانه همراه هستند. مهارت پیگمنتر، عمق اجرا، رعایت بهداشت، کیفیت مواد و وضعیت پوست بر میزان خطر و نتیجه اثر بیشتری دارند.
آیا می توان بعد از آرایش دائم به شیردهی ادامه داد؟
این موضوع به ترکیبات دقیق بی حسی، محصولات مصرفی، وضعیت مادر و نظر پزشک بستگی دارد. برای تمام مادران نمی توان توصیه یکسانی درباره ادامه شیردهی، ایجاد فاصله یا دور ریختن شیر ارائه کرد. تصمیم باید بر اساس نام و مقدار مواد استفاده شده گرفته شود.
آیا تست حساسیت قبل از آرایش دائم کافی است؟
تست حساسیت می تواند بخشی از ارزیابی اولیه باشد، اما تضمین نمی کند که هیچ واکنشی رخ نخواهد داد. بعضی واکنش ها با تاخیر ظاهر می شوند یا به ماده ای غیر از رنگدانه، مانند بی حسی و محصول مراقبتی، مربوط هستند.
اگر مادر شیرده تبخال داشته باشد، می تواند شیدینگ لب انجام دهد؟
اجرای آرایش دائم روی تبخال فعال مجاز نیست و باید تا درمان کامل ضایعه به تعویق بیفتد. افرادی که سابقه تبخال دارند نیز باید پیش از شیدینگ لب با پزشک مشورت کنند، زیرا تحریک پوست لب ممکن است باعث عود تبخال شود. مصرف داروی پیشگیری فقط باید با تجویز پزشک انجام گیرد.
چه علائمی پس از آرایش دائم نیازمند مراجعه پزشکی هستند؟
درد شدید، تورم رو به افزایش، ترشح غیرعادی، تب، قرمزی منتشر، خارش شدید، علائم حساسیت، زخم غیرطبیعی و مشکلات بینایی باید جدی گرفته شوند. در این شرایط، درمان خانگی یا مصرف خودسرانه دارو مناسب نیست و مادر باید سریع به پزشک مراجعه کند.